Reading LUKE-ACTS together as one continuous story (as it is!)
Gospel according to Luke
New Testament Scholar and Theologian NT Wright and Harvard Philosopher
Sean Kelly discuss one of history's most influential books at The
Veritas Forum at Harvard 2013. Join us for a conversation on the
interpretation of the New Testament in a post-modern era, moderated by
Jay Harris, Dean of Undergraduate Education and Harry Austryn Wolfson
Professor of Jewish Studies.
ACTS of the Apostles
ការប្រជុំ
នៅក្រុង យេរូសាឡឹម
មានអ្នកខ្លះ មកពីស្រុក
យូដា នាំគ្នា ប្រៀនប្រដៅ ពួកបងប្អូន ថា៖ «ប្រសិនបើ បងប្អូន មិនទទួល
ពិធីកាត់ស្បែក តាមទំនៀមទម្លាប់ របស់លោក ម៉ូសេ ទេ, បងប្អូន
មិនអាច ទទួល ការសង្គ្រោះ បានឡើយ។»
លោក ប៉ូល និងលោក បារណាបាស បានប្រកែក ជំទាស់ នឹងអ្នកទាំងនោះ,
ព្រមទាំង ជជែក វែកញែក ជាមួយពួកគេ យ៉ាងខ្លាំង។ ពួកបងប្អូន បានសំរេចចិត្ត ចាត់លោក ប៉ូល និងលោក
បារណាបាស ឲ្យទៅក្រុង យេរូសាឡឹម ដោយមាន បងប្អូន ខ្លះទៀត ទៅជាមួយផង, ដើម្បី ឲ្យទៅជំរាប ក្រុមសាវ័ក និងក្រុមព្រឹទ្ធាចារ្យ អំពី រឿងនេះ។ ក្រុមជំនុំ បានជួយឧបត្ថម្ភ ពួកលោក
ក្នុងការធ្វើដំណើរ។ លោក នាំគ្នា ឆ្លងកាត់ស្រុក
ភេនីស, ស្រុក សាម៉ារី, ទាំងរៀបរាប់
ប្រាប់ពួកបងប្អូន យ៉ាងក្បោះក្បាយ ថា, សាសន៍ដទៃ បានបែរចិត្ត
មករក ព្រះជាម្ចាស់។ ដំណឹងនេះ ធ្វើឲ្យបងប្អូន
គ្រប់ៗគ្នា មានអំណរ សប្បាយ យ៉ាងខ្លាំង។ កាលមកដល់ក្រុង យេរូសាឡឹម ហើយ, ក្រុមជំនុំ, ក្រុមសាវ័ក, និងក្រុមព្រឹទ្ធាចារ្យ
នាំគ្នា ទទួលពួកលោក។ ពួកលោក ក៏ជំរាប
អំពី កិច្ចការ ទាំងប៉ុន្មាន ដែលព្រះជាម្ចាស់ បានធ្វើ ជាមួយពួកលោក។
ពេលនោះ មានបងប្អូនខ្លះ
ខាងគណៈផារីស៊ី ដែលជឿ ព្រះអម្ចាស់ ក្រោកឈរឡើង ពោលថា, ត្រូវតែ
ធ្វើពិធីកាត់ស្បែក ឲ្យសាសន៍ដទៃ, ហើយ ត្រូវ បង្គាប់គេ
ឲ្យប្រតិបត្តិ តាមវិន័យ របស់លោក ម៉ូសេដែរ។
ពេលនោះ អង្គប្រជុំ
ទាំងមូល នៅស្ងៀមស្ងាត់ ស្ដាប់លោក ប៉ូល និងលោក បារណាបាស មានប្រសាសន៍ រៀបរាប់
អំពី ទីសំគាល់ ដ៏អស្ចារ្យ និងឫទ្ធិបាដិហារិយ៍ ដែលព្រះជាម្ចាស់ បានសំដែង
នៅកណ្ដាល ចំណោមសាសន៍ ដទៃ តាមរយៈលោក។ លុះ លោកទាំងពីរ មានប្រសាសន៍ ចប់ហើយ, លោក យ៉ាកុប
ក៏មានប្រសាសន៍ ឡើងថា៖ «បងប្អូន អើយ, សូម ស្ដាប់ខ្ញុំ។ លោក ស៊ីម៉ូន បានរៀបរាប់ ថា, កាលពីដើមដំបូង
ព្រះជាម្ចាស់ សព្វព្រះហឫទ័យ ជ្រើសរើស
ប្រជារាស្ត្រមួយ ពីចំណោម ជាតិសាសន៍នានា ឲ្យធ្វើជា ប្រជារាស្ត្រ របស់ ព្រះអង្គផ្ទាល់។ រីឯ ព្រះបន្ទូល ដែលពួកព្យាការី
បានថ្លែង ក៏ស្រប នឹងសេចក្ដី នេះដែរ, ដូចមានចែងទុកមក ថា៖
«“លុះ
ក្រោយមក, យើង នឹងវិល ត្រឡប់ មកវិញ;
យើង នឹងលើកពន្លា
របស់ដាវីឌ
ដែលរលំ ទៅនោះ ឡើងវិញ;
យើង នឹងសង់ដំណាក់
ដែលបាក់បែក ខ្ទេចខ្ទី ឡើងវិញ។ ពេលនោះ មនុស្សម្នា ដែលនៅសល់
នឹងស្វែងរក ព្រះអម្ចាស់,
ហើយ ជាតិសាសន៍នានា
ដែលជាប្រជារាស្ត្រ
របស់យើង ក៏នឹងស្វែងរក
យើងដែរ។
នេះ ជាព្រះបន្ទូល
របស់ ព្រះជាម្ចាស់ ដែល
សំដែង ការទាំងនេះ
ឲ្យមនុស្សលោក ស្គាល់,”
តាំងពីយូរ អង្វែង
រៀងមក។
«ហេតុនេះហើយ
បានជាខ្ញុំ យល់ឃើញ ថា, មិនគួរ ធ្វើ ឲ្យមានឧបសគ្គ ដល់សាសន៍ដទៃ
ដែលបានបែរចិត្ត វិលមករក ព្រះជាម្ចាស់វិញ នោះឡើយ។ ប៉ុន្តែ គួរ យើង សរសេរសំបុត្រ
ទៅប្រាប់គេ, កុំ ឲ្យបរិភោគ ម្ហូបអាហារ ដែលបានសែន រូបសំណាក,
គឺ ជាម្ហូបអាហារ សៅហ្មងនោះ ជាដាច់ខាត; កុំ ឲ្យរួមរស់ ជាមួយគ្នា ដោយមិនរៀបការ;
កុំ ឲ្យបរិភោគ សាច់សត្វ ដែលគេ សម្លាប់ ដោយច្របាច់ ក’ និងកុំ ឲ្យបរិភោគឈាម, ដ្បិត តាំងពីសម័យដើម
រៀងមក នៅតាមក្រុង នីមួយៗ, គេ តែងប្រកាសវិន័យ របស់លោក
ម៉ូសេ ដោយអានគម្ពីរ របស់លោក រៀងរាល់ថ្ងៃសប្ប័ទ នៅក្នុងសាលាប្រជុំ។»
សំបុត្រ
ផ្ញើទៅជូន សាសន៍ដទៃ ជាអ្នកជឿ
ពេលនោះ
ក្រុមសាវ័ក, ក្រុមព្រឹទ្ធាចារ្យ,
និងក្រុមជំនុំ ទាំងមូល យល់ឃើញ ថា, គួរតែ ជ្រើសយក បងប្អូនខ្លះ
ក្នុងចំណោម ពួកគេ ជាអ្នក ដែលពួកបងប្អូន គោរព ដើម្បី ចាត់ឲ្យទៅក្រុង
អន់ទីយ៉ូក ជាមួយលោក ប៉ូល និងលោក បារណាបាស។ គេ បានជ្រើស យកលោក យូដាស (ហៅ បារសាបាស) និងលោក ស៊ីឡាស។ ក្រុមជំនុំ បានប្រគល់ សំបុត្រមួយ
ឲ្យលោក ទាំងពីរ នាំយកទៅ, ដែលមាន សេចក្ដី ដូចតទៅនេះ៖
យើងខ្ញុំ
ជាសាវ័ក,
ជាព្រឹទ្ធាចារ្យ, និងជាបងប្អូន,
សូម ជំរាបសួរ មកបងប្អូន
ជាសាសន៍ដទៃ ដែលរស់នៅ
ក្រុង អន់ទីយ៉ូក, ស្រុក
ស៊ីរី, និងស្រុក គីលីគា៖
យើងខ្ញុំ បានទទួលដំណឹង
ថា, មានពួកយើងខ្លះ
បាននាំ ឲ្យបងប្អូន ជ្រួលច្របល់ មកពីពាក្យ ដែលគេ និយាយប្រាប់បងប្អូន បណ្ដាល
ឲ្យបងប្អូន មានកង្វល់ ក្នុងចិត្ត។
យើងខ្ញុំ ពុំបានចាត់អ្នក ទាំងនោះ ឲ្យមកទេ។ យើងខ្ញុំ ទាំងអស់គ្នា បានសំរេចចិត្ត
ជ្រើសរើស យកគ្នាយើងខ្លះ ចាត់ ឲ្យមកជួប បងប្អូន ជាមួយលោក ប៉ូល និងលោក
បារណាបាស ដ៏ជាទីស្រឡាញ់ របស់យើង, ជាអ្នក ដែលបានសុខចិត្ត
បូជាជីវិត របស់ខ្លួន បំរើ ព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដ ជាព្រះអម្ចាស់ របស់យើង។ ហេតុនេះ យើងខ្ញុំ សូម ចាត់លោក យូដាស
និងលោក ស៊ីឡាស ឲ្យនាំពាក្យ ដដែលនេះ យកមកជំរាប បងប្អូន ស្ដាប់ផ្ទាល់ តែម្ដង។ ព្រះវិញ្ញាណ ដ៏វិសុទ្ធ និងយើងខ្ញុំ
យល់ឃើញ ថា, មិនគួរយក វិន័យណា ផ្សេងទៀត ដែលមិនចាំបាច់
មកបង្ខំបងប្អូន ឲ្យប្រតិបត្តិ តាមឡើយ។ យើង គ្រាន់តែ សូម ឲ្យបងប្អូន ចៀសវាង កុំប្រព្រឹត្ត
ដូចតទៅនេះ, គឺ៖ កុំ បរិភោគ ម្ហូបអាហារ ដែលសែន រូបសំណាក; កុំ បរិភោគឈាម; កុំ បរិភោគ សាច់សត្វ ដែលគេសម្លាប់
ដោយច្របាច់ក; និងកុំ រួមរស់ ជាមួយគ្នា ដោយមិន រៀបការ។
ប្រសិនបើ បងប្អូន ប្រតិបត្តិដូច្នេះបាន, នោះ ប្រពៃហើយ។ សូមឲ្យ បងប្អូន
បានប្រកប ដោយសេចក្ដីសុខ។»
ពួកអ្នកតំណាង ក៏លាគេ,
ចេញដំណើរ ទៅដល់ ក្រុងអន់ទីយ៉ូក, ហើយ ប្រមូលអ ង្គប្រជុំ, រួច ប្រគល់សំបុត្រ ជូន។
គេ បានអានសំបុត្រ, ហើយ មានអំណរសប្បាយ
គ្រប់ៗគ្នា, ព្រោះ សំបុត្រនោះ បានលើកទឹកចិត្ត
ពួកគេ។ លោក យូដាស
និងលោក ស៊ីឡាស ដែលជាព្យាការី មានប្រសាសន៍ ជាច្រើន ដើម្បី លើកទឹកចិត្ត និងពង្រឹងជំនឿ របស់ បងប្អូន។ បន្តិចក្រោយមក ពួកបងប្អូន សុខចិត្ត
ឲ្យលោក ទាំងពីរ វិលត្រឡប់ទៅ ឯក្រុមជំនុំ ដែលបាន ចាត់គេ ឲ្យមក នោះវិញ,
ទាំងជូនពរ ឲ្យលោក ធ្វើដំណើរ ប្រកបដោយសុខសាន្ត។ [ប៉ុន្តែ លោក ស៊ីឡាស សំរេចចិត្តស្នាក់ នៅទីនោះ
បន្តទៅទៀត។] រីឯ
លោក ប៉ូល និងលោក បារណាបាស ក៏បានស្នាក់ នៅក្នុងក្រុង អន់ទីយ៉ូក, ទាំងបង្រៀន និងផ្សព្វផ្សាយ ដំណឹងល្អ អំពី ព្រះបន្ទូល របស់ ព្រះអម្ចាស់,
រួម ជាមួយបងប្អូន ជាច្រើននាក់ ទៀតផង។
បេសកកម្ម
លើកទីពីរ,
ប៉ូល និងបារណាបាស បែកគ្នា
ប៉ុន្មានថ្ងៃ កន្លងមកទៀត,
លោក ប៉ូល មានប្រសាសន៍ ទៅកាន់លោក បារណាបាស ថា៖ «យើង ត្រូវ
ត្រឡប់ ទៅសួរសុខទុក្ខ បងប្អូន នៅតាមក្រុង ទាំងប៉ុន្មាន ដែលយើង បានផ្សព្វផ្សាយ
ព្រះបន្ទូល របស់ ព្រះអម្ចាស់។» លោក បារណាបាស មានបំណង នាំលោក យ៉ូហាន (ហៅ ម៉ាកុស) ទៅជាមួយដែរ។ ប៉ុន្តែ លោក ប៉ូល យល់ឃើញ ថា, មិនគួរ នាំគាត់
ទៅជាមួយ ឡើយ, ព្រោះ គាត់ បានរត់ចោល ពួកលោក កាលពីនៅក្រុង
ប៉ាមភីលា, គឺ គាត់ មិនបានធ្វើការ រួមជាមួយ ពួកលោកទេ។ លោកទាំងពីរ ក៏ខ្វែងគំនិតគ្នា
យ៉ាងខ្លាំង រហូត ដល់ទៅ បែកផ្លូវគ្នា។ លោក បារណាបាស បាននាំលោក ម៉ាកុស ទៅជាមួយ, រួច ចុះសំពៅ ឆ្ពោះទៅកោះ គីប្រុស។ រីឯ លោក ប៉ូល, លោក នាំលោក ស៊ីឡាស ទៅជាមួយ ដោយពួកបងប្អូន បានផ្ញើលោកទៅ លើព្រះហឫទ័យ
ប្រណីសន្ដោស របស់ ព្រះអម្ចាស់។ លោក ធ្វើដំណើរ ឆ្លងកាត់ស្រុក ស៊ីរី និងស្រុក គីលីគា, ទាំងពង្រឹង ជំនឿ ក្រុមជំនុំនានាផង។
No comments:
Post a Comment