Reading LUKE-ACTS together as one continuous story (as it is!)
Gospel according to Luke
New Testament Scholar and Theologian NT Wright and Harvard Philosopher
Sean Kelly discuss one of history's most influential books at The
Veritas Forum at Harvard 2013. Join us for a conversation on the
interpretation of the New Testament in a post-modern era, moderated by
Jay Harris, Dean of Undergraduate Education and Harry Austryn Wolfson
Professor of Jewish Studies.
ACTS of the Apostles
ប៉ូល
និងបារណាបាស នៅក្រុង អ៊ីកូនាម
នៅក្រុង អ៊ីកូនាម
ក៏កើតមាន ដូច្នោះដែរ។ លោក ប៉ូល និងលោក
បារណាបាស បានចូល ទៅក្នុង សាលាប្រជុំ របស់ ជនជាតិ យូដា, ហើយ
មានប្រសាសន៍ រហូត ដល់ ជនជាតិ យូដា និងជនជាតិ ក្រិក ដ៏ច្រើន លើសលប់ នាំគ្នាជឿ។ ប៉ុន្តែ ជនជាតិ យូដា ដែលមិនព្រមជឿ
បានញុះញង់ សាសន៍ដទៃ និងជំរុញគេ ឲ្យមានចិត្ត ប៉ុនប៉ង ធ្វើបាប ពួកបងប្អូន
ទៀតផង។ លោក ប៉ូល និងលោក
បារណាបាស ស្នាក់នៅ ក្នុងក្រុង អ៊ីកូនាម ជាយូរថ្ងៃ។ លោកទាំងពីរ មានចិត្ត អង់អាច ដោយទុកចិត្ត
លើព្រះអម្ចាស់ ដែលទ្រង់ បានបញ្ជាក់ ព្រះបន្ទូល អំពី ព្រះគុណ របស់ ព្រះអង្គ,
គឺ ទ្រង់ ប្រោសប្រទាន ឲ្យលោក ទាំងពីរ សំដែង ទីសំគាល់ ដ៏អស្ចារ្យ
និងឫទ្ធិបាដិហារិយ៍ ផ្សេងៗ។ មនុស្សម្នា នៅក្រុងនោះ បានបាក់បែកគ្នា;
អ្នកខ្លះ កាន់ខាងសាសន៍ យូដា, អ្នកខ្លះទៀត កាន់ខាងក្រុមសាវ័ក។ សាសន៍ដទៃ និងសាសន៍ យូដា បានសមគំនិតគ្នា
ជាមួយ ពួកមេដឹកនាំ របស់គេ, ចង់ធ្វើបាប និងចង់យកដុំថ្ម
គប់សម្លាប់ លោកទាំងពីរ។ លោក ប៉ូល និងលោក បារណាបាស យល់ថា សភាពការណ៍ មិនស្រួល ក៏រត់ភៀសខ្លួន
ទៅស្រុក លូកៅនា, គឺ ទៅក្រុង លីស្ដ្រា និងក្រុង ឌើបេ,
ព្រមទាំង តំបន់ ដែលនៅជុំវិញ, ហើយ ផ្សព្វផ្សាយ
ដំណឹងល្អ នៅទីនោះ។
ប៉ូល
និងបារណាបាស នៅក្រុង លីស្ដ្រា
កាលមហាជន ឃើញការអស្ចារ្យ
ដែលលោក ប៉ូល បានធ្វើ, គេ ក៏នាំគ្នា ស្រែកហ៊ោ ជាភាសា លូកៅនា ថា៖ «ព្រះ បាននិម្មិត ជាមនុស្ស, ចុះ មកគង់ ជាមួយយើង
ហើយ!» គេ ហៅលោក បារណាបាស
ថា «ព្រះ សេយូស» និងហៅលោក ប៉ូល ថា
«ព្រះ ហ៊ើមេស» ព្រោះ លោក ជាអ្នកនាំពាក្យ។ បូជាចារ្យ របស់ ព្រះសេយូស,
ដែលមាន វិហារទល់មុខ នឹងទីក្រុង, បានដឹកគោ
ឈ្មោល តុបតែង លំអ ដោយភួងផ្កា មកមាត់ទ្វារក្រុង, ព្រោះ
គាត់ ចង់ធ្វើ បូជាយញ្ញ រួមជាមួយ មហាជន។
កាលសាវ័ក បារណាបាស
និងសាវ័កប៉ូល បានឮ ដំណឹងនេះ, លោក ក៏ហែក សម្លៀកបំពាក់,
ហើយ ស្ទុះ រត់ទៅរក ប្រជាជន, ទាំងស្រែកឡើង ថា៖ «ហេតុអ្វី បានជាបងប្អូន នាំគ្នា ធ្វើដូច្នេះ? យើងខ្ញុំ ក៏ជាមនុស្ស ធម្មតា
ដូចបងប្អូន ដែរ។ យើងខ្ញុំ នាំដំណឹងល្អ
មកជំរាបជូន បងប្អូន, គឺ សូម បងប្អូន ងាកចេញ ពីការថ្វាយបង្គំ
រូបសំណាក ឥតប្រយោជន៍នេះ, ហើយ បែរ មករក ព្រះជាម្ចាស់
ដ៏មានព្រះជន្ម គង់នៅវិញ, ជាព្រះ ដែលបានបង្កើត ផ្ទៃមេឃ, ផែនដី, សមុទ្រ, និងអ្វីៗ
សព្វសារពើ ដែលមាន នៅទីទាំង នោះផង។
នៅជំនាន់ មុនៗ, ព្រះអង្គ បានបណ្ដោយ
ឲ្យជាតិសាសន៍នានា ដើរតាមមាគ៌ា រៀងៗខ្លួន។ ក៏ប៉ុន្តែ ទោះជាយ៉ាងណា ក៏ដោយ,
ព្រះអង្គ នៅតែ សំដែង ព្រះហឫទ័យ សប្បុរស មិនដែលអាក់ខាន ឡើយ,
ដើម្បី ឲ្យគេ បានស្គាល់ ព្រះអង្គ, គឺ ប្រទានទឹកភ្លៀង
ពីលើមេឃ និងប្រទាន ភោគផល មកបងប្អូន តាមរដូវកាល, ធ្វើ
ឲ្យបងប្អូន មានម្ហូបអាហារ ដ៏បរិបូណ៌ និងមាន អំណរសប្បាយ ក្នុងចិត្តផង។» ទោះបី លោកទាំងពីរ មានប្រសាសន៍
ដូច្នេះ, ក៏លោក រកឃាត់ មហាជន មិនឲ្យធ្វើ បូជាយញ្ញ
ជូនលោក សឹងតែ ពុំបាន។
បន្ទាប់មក
មានជនជាតិ យូដាម កពីក្រុង អន់ទីយ៉ូក និងក្រុង អ៊ីកូនាម បានទាក់ទាញ ចិត្តមហាជន
ឲ្យចូល ទៅខាងគេ, ហើយ យកដុំថ្ម គប់សម្លាប់លោក ប៉ូល, រួច អូសយកទៅចោល នៅខាងក្រៅ ទីក្រុង, ព្រោះ
គេ នឹកស្មាន ថា, លោក ស្លាប់បាត់ ទៅហើយ។ ប៉ុន្តែ ក្រុមសិស្ស នាំគ្នា មកជុំវិញលោក, លោក ក៏ក្រោកឡើង, វិលចូលទៅ ទីក្រុងវិញ។ លុះ ស្អែកឡើង, លោក ចេញដំណើរ
ទៅក្រុង ឌើបេ ជាមួយលោក បារណាបាស។
ប៉ូល
និងបារណាបាស វិលត្រឡប់ ទៅក្រុង អន់ទីយ៉ូក ក្នុងស្រុក ស៊ីរី វិញ
លោក ប៉ូល និងលោក
បារណាបាស បានផ្សព្វផ្សាយ ដំណឹងល្អ នៅក្រុង ឌើបេ, ហើយ ណែនាំមនុស្ស ជាច្រើន ឲ្យធ្វើជាសិស្ស។
បន្ទាប់មក លោក វិលទៅក្រុង លីស្ដ្រា, ក្រុង អ៊ីកូនាម, និងក្រុង អន់ទីយ៉ូក វិញ។ លោក ដាស់តឿន ពួកសិស្ស ឲ្យតាំងចិត្ត
មាំមួន និងលើកទឹកចិត្តគេ ឲ្យមានជំនឿ ខ្ជាប់ខ្ជួន, ដោយមាន
ប្រសាសន៍ ថា៖ «យើង ត្រូវ ឆ្លងកាត់ ទុក្ខវេទនា ជាច្រើន
ដើម្បី ឲ្យបានចូល ក្នុងព្រះរាជ្យ របស់ ព្រះជាម្ចាស់។» លោក បានតែងតាំង ពួកព្រឹទ្ធាចារ្យ
នៅតាមក្រុមជំនុំ នីមួយៗ។ លុះ បានអធិស្ឋាន
និងតមអាហារ រួចហើយ, លោកទាំងពីរ ក៏ផ្ញើពួកសិស្ស ទុកនៅ
នឹងព្រះអម្ចាស់ ដែលគេ បានជឿ។ បន្ទាប់មកទៀត លោកទាំងពីរ ធ្វើដំណើរ ឆ្លងកាត់ស្រុក ពីស៊ីឌា, មកដល់ស្រុក ប៉ាមភីលា។
លោក បានប្រកាស ព្រះបន្ទូល នៅក្រុង ពើកា, រួច លោក នាំគ្នា ចុះទៅក្រុង អាតាលា។
នៅទីនោះ លោក នាំគ្នា
ចុះសំពៅ,
វិលត្រឡប់ មកក្រុង អន់ទីយ៉ូក វិញ, គឺ នៅក្រុង អន់ទីយ៉ូក
នេះហើយ ដែលក្រុមជំនុំ បានផ្ញើ លោកទាំងពីរ ទៅលើ ព្រះហឫទ័យ ប្រណីសន្ដោស
របស់ ព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បី បំពេញកិច្ចការ ដែលលោក ទើបនឹងបាន សំរេចនេះ។ កាលលោក ទាំងពីរ មកដល់, លោក ប្រមូល ក្រុមជំនុំ ឲ្យមកជួបជុំគ្នា, ហើយ
រៀបរាប់ អំពីកិច្ចការ ទាំងប៉ុន្មាន ដែលព្រះជាម្ចាស់ បានធ្វើ ជាមួយ ពួកលោក
និងរៀបរាប់ អំពី របៀប ដែលព្រះអង្គ បើកផ្លូវ ឲ្យសាសន៍ដទៃ ជឿ។ បន្ទាប់មក លោកទាំងពីរ ស្នាក់នៅ
ទីនោះ ជាមួយ ពួកសិស្ស អស់រយៈពេល ជាយូរក្រែល។
No comments:
Post a Comment