Reading LUKE-ACTS together as one continuous story (as it is!)
Gospel according to Luke
New Testament Scholar and Theologian NT Wright and Harvard Philosopher
Sean Kelly discuss one of history's most influential books at The
Veritas Forum at Harvard 2013. Join us for a conversation on the
interpretation of the New Testament in a post-modern era, moderated by
Jay Harris, Dean of Undergraduate Education and Harry Austryn Wolfson
Professor of Jewish Studies.
ACTS of the Apostles
សូល
បានយល់ស្រប នឹងការសម្លាប់ ស្ទេផានដែរ; សូល បៀតបៀន ពួកសិស្ស
នៅថ្ងៃនោះ
ក្រុមជំនុំ នៅក្រុង យេរូសាឡឹម ត្រូវ គេ បៀតបៀន ជាខ្លាំង។ អ្នកជឿ ទាំងប៉ុន្មាន, លើកលែង
តែ ក្រុមសាវ័ក, ចេញបាន បែកខ្ញែកគ្នា ពាសពេញស្រុក យូដា
និងស្រុក សាម៉ារី។ អស់អ្នក ដែលគោរព ប្រណិប័តន៍ ព្រះជាម្ចាស់ បាននាំគ្នា បញ្ចុះសព លោក
ស្ទេផាន និងយំសោក យ៉ាងខ្លាំង ទៀតផង។ រីឯ លោក សូលវិញ, លោក ខំប្រឹង រំលាយ ក្រុមជំនុំ ដោយចូល ពីផ្ទះមួយ ទៅផ្ទះមួយ,
ចាប់ពួកអ្នកជឿ ទាំងប្រុស ទាំងស្រី យកទៅ ឃុំឃាំង។
ភីលីព
ប្រកាសដំណឹងល្អ នៅស្រុក សាម៉ារី
មានបុរសម្នាក់
ឈ្មោះ ស៊ីម៉ូន រស់នៅ ក្នុងក្រុងនោះ តាំងពីមុនលោក ភីលីព មកដល់ម៉្លេះ។ គាត់ ជាគ្រូ មន្តអាគម, ធ្វើឲ្យ
ប្រជាជន នៅស្រុក សាម៉ារី ស្ងើច សរសើរគាត់ ជាខ្លាំង, ហើយ គាត់ អួតខ្លួន ថា, គាត់ ជាអ្នកធំ មួយរូប។ ប្រជាជន ទាំងតូច ទាំងធំ ពេញចិត្ត
នឹងគាត់ គ្រប់ៗគ្នា។ គេ ពោលថា៖
«លោក នេះហើយ ជាឫទ្ធានុភាព របស់ ព្រះជាម្ចាស់ ដែលជាឫទ្ធានុភាព
ដ៏ឧត្ដុង្គឧត្ដម។» ប្រជាជន ពេញចិត្ត នឹងគាត់ ដូច្នេះ, ព្រោះ គាត់
បានសំដែង មន្តអាគម ឲ្យគេ ស្ងើចសរសើរ អស់រយៈពេល ជាច្រើនឆ្នាំ មកហើយ។ កាលគេ ជឿដំណឹងល្អ អំពី ព្រះរាជ្យ
របស់ ព្រះជាម្ចាស់ និងអំពី ព្រះនាម ព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដ ដែលលោក ភីលីព ប្រកាសប្រាប់, គេ ក៏ទទួលពិធី ជ្រមុជទឹក, ទាំងប្រុស ទាំងស្រី។ លោក ស៊ីម៉ូន ផ្ទាល់ ក៏បានជឿដែរ, ថែមទាំង បានទទួល ពិធីជ្រមុជទឹក ទៀតផង, ហើយ
គាត់ នៅជាប់ នឹងលោក ភីលីព ជានិច្ច។ កាលគាត់
បានឃើញ ទីសំគាល់ និងការអស្ចារ្យ ដ៏ធំៗ ដែលកើតមាន នៅពេលនោះ, គាត់ ក៏ស្ងើចសរសើរ យ៉ាងខ្លាំង។
ក្រុមសាវ័ក នៅក្រុង
យេរូសាឡឹម បានឮដំណឹង ថា, អ្នកស្រុក សាម៉ារី នាំគ្នា ទទួលព្រះបន្ទូល របស់
ព្រះជាម្ចាស់ ក៏ចាត់ លោក ពេត្រុស និងលោក យ៉ូហាន ឲ្យទៅជួប អ្នកទាំងនោះ។ លុះ ទៅដល់ ស្រុក សាម៉ារី, សាវ័កទាំងពីរ ក៏ទូលអង្វរ ព្រះជាម្ចាស់, សូម ឲ្យពួកអ្នកជឿ
បានទទួល ព្រះវិញ្ញាណ ដ៏វិសុទ្ធ, ដ្បិត ព្រះវិញ្ញាណ ពុំទាន់
យាងចុះមក សណ្ឋិតលើ អ្នកណាម្នាក់ ក្នុងចំណោម ពួកគេ នៅឡើយទេ, គឺ គេ គ្រាន់តែ បានទទួល ពិធីជ្រមុជទឹក ក្នុងព្រះនាម ព្រះអម្ចាស់
យេស៊ូ ប៉ុណ្ណោះ។ ពេលនោះ
លោក ពេត្រុស និងលោក យ៉ូហាន បានដាក់ដៃ លើគេ, ហើយ គេ
ក៏បានទទួល ព្រះវិញ្ញាណ ដ៏វិសុទ្ធ។
កាលលោក ស៊ីម៉ូន ឃើញថា, ព្រះជាម្ចាស់
ប្រទាន ព្រះវិញ្ញាណ មកអ្នកជឿ ដោយសាវ័ក ដាក់ដៃលើ ដូច្នោះ, គាត់ ក៏យកប្រាក់ មកជូនសាវ័ក ទាំងពីរ, ហើយ ពោលថា៖
«សូម លោក ប្រគល់ ឲ្យខ្ញុំ មានអំណាច នេះផង, ដើម្បី ឲ្យខ្ញុំ ដាក់ដៃលើ អ្នកណា,
អ្នកនោះ នឹងបានទទួល ព្រះវិញ្ញាណ ដ៏វិសុទ្ធដែរ។»
លោក ពេត្រុស តបទៅគាត់វិញ
ថា៖ «ចូរ
ឲ្យប្រាក់ របស់អ្នក វិនាសអន្តរាយ ជាមួយអ្នកទៅ។ អ្នក នឹកស្មាន ថា, អាចយកប្រាក់
មកទិញ ព្រះអំណោយទាន របស់ ព្រះជាម្ចាស់ បាន! អ្នក គ្មានចំណែក, គ្មានសិទ្ធិអ្វី ក្នុងកិច្ចការ នេះឡើយ, ដ្បិត
ចិត្ត របស់អ្នក មិនទៀងត្រង់ ចំពោះ ព្រះជាម្ចាស់ ទាល់តែសោះ។ ចូរ លះបង់ ចិត្តគំនិត អាក្រក់
ចោលទៅ, ហើយ ទូលអង្វរ ព្រះអម្ចាស់,
ក្រែងលោ ព្រះអង្គ លើកលែងទោស ឲ្យអ្នក ដែលមានចិត្ត បែបនេះ, ដ្បិត ខ្ញុំ ឃើញថា, អ្នក មានចិត្តខ្មៅ, ហើយ ក៏នៅជាប់ចំណង អំពើ ទុច្ចរិតដែរ។»
លោក ស៊ីម៉ូន តបទៅវិញ
ថា៖ «សូម
លោក ទូលអង្វរ ព្រះអម្ចាស់ ឲ្យខ្ញុំផង, ដើម្បី កុំ ឲ្យមាន
ហេតុអាក្រក់ ណាមួយ កើតឡើង ចំពោះ រូបខ្ញុំ ដូចលោក មានប្រសាសន៍ នោះឡើយ។»
ក្រោយពីបានផ្ដល់
សក្ខីភាព និងប្រកាស ព្រះបន្ទូល របស់
ព្រះអម្ចាស់ រួចហើយ, សាវ័ក
ទាំងពីរ រូប ក៏វិលត្រឡប់ ទៅ ក្រុង យេរូសាឡឹមវិញ, ទាំងផ្សព្វផ្សាយ
ដំណឹងល្អ ក្នុងភូមិ ជាច្រើន នៅស្រុក សាម៉ារីផង។
ភីលីព
នាំដំណឹងល្អ ទៅជំរាបមន្ត្រី ជាតិ អេត្យូពី
ទេវតា របស់ ព្រះអម្ចាស់
ពោលមកកាន់ លោក ភីលីព ថា៖ «សូម ក្រោកឡើង, ធ្វើដំណើរ ឆ្ពោះទៅទិស
ខាងត្បូង, តាមផ្លូវ ចុះ ពីក្រុង យេរូសាឡឹម ទៅក្រុង កាសាជា,
ផ្លូវស្ងាត់ នោះទៅ។»
លោក ភីលីព ក៏ក្រោកឡើង ចេញដំណើរទៅ។ នៅតាមផ្លូវ មានជនជាតិ អេត្យូពី
មួយរូប ជាមនុស្ស កម្រៀវ; លោក ជាមន្ត្រី ជាន់ខ្ពស់ របស់
មហាក្សត្រិយានី កានដេស ដែលគ្រងរាជ្យ នៅស្រុក អេត្យូពី, ហើយ លោក ជាអ្នកកាន់កាប់ ព្រះរាជទ្រព្យ ទាំងប៉ុន្មាន។ លោក បានមកថ្វាយបង្គំ ព្រះជាម្ចាស់ នៅក្រុង
យេរូសាឡឹម, ហើយ ធ្វើដំណើរ វិលត្រឡប់ ទៅវិញ ដោយជិះ រទេះសេះ, ទាំងអាន គម្ពីរព្យាការី អេសាយផង។ ព្រះវិញ្ញាណ មានព្រះបន្ទូល មកលោក
ភីលីព ថា៖ «ចូរ ទៅមុខ, រួច ចូលទៅជិត
រទេះសេះ នោះទៅ។»
លោក ភីលីព ក៏រត់ទៅមុខ,
ហើយ ឮមន្ត្រី អេត្យូពី អានគម្ពីរ ព្យាការី អេសាយ។ លោក ភីលីព សួរមន្ត្រីនោះ ថា៖
«តើ លោក យល់សេចក្ដី ដែលលោក កំពុងតែ អាននេះ ឬទេ?»
លោកមន្ត្រី តបមកវិញ
ថា៖ «ធ្វើម្ដេច
ឲ្យខ្ញុំ យល់បាន បើ គ្មាន នរណា ពន្យល់ ណែនាំ សោះនោះ?» លោក ក៏អញ្ជើញលោក ភីលីព ឡើងជិះ
រទេះសេះ ជាមួយ។
រីឯ អត្ថបទគម្ពីរ
ដែលលោក កំពុងអាននោះ គឺ៖
«លោក
ត្រូវ គេ នាំយកទៅ,
ដូចជាចៀម ដែលគេ
នាំទៅសម្លាប់;
លោក ពុំបាន ហើបមាត់
ទាល់តែ សោះ,
គឺ ប្រៀបដូចជា កូនចៀម
ដែលស្ងៀមស្ងាត់
នៅមុខអ្នក កាត់រោម។
លោក ត្រូវ គេ បន្ទាប
បន្ថោក,
ហើយ គេ មិនរក យុត្តិធម៌
ជូនលោក ឡើយ។
គ្មាន នរណា អាចតំណាល
អំពី ពូជពង្ស
របស់លោក បានទេ,
ព្រោះ គេ បានដកជីវិត
របស់លោក
ចេញពីផែនដីនេះ បាត់ទៅហើយ។»
មន្ត្រីនោះ សួរលោក
ភីលីព ថា៖ «សូម ប្រាប់ខ្ញុំផង, តើ ព្យាការី
មានប្រសាសន៍ ដូច្នេះ សំដៅ លើអ្នកណា?
តើ លោក មានប្រសាសន៍ អំពី ខ្លួនលោកផ្ទាល់ ឬមានប្រសាសន៍
អំពី អ្នកណាម្នាក់ ផ្សេងទៀត?»
លោក ភីលីព ក៏ជំរាបជូន ដំណឹងល្អ អំពី ព្រះយេស៊ូ ប្រាប់លោក
ដោយចាប់ផ្ដើម ពីអត្ថបទគម្ពីរ នោះទៅ។
លោកទាំងពីរ ចេះតែ
បន្តដំណើរ ទៅមុខ។ លុះ ដល់កន្លែងមួយ
មានទឹក, លោកមន្ត្រី
មានប្រសាសន៍ ថា៖ «ទីនេះ មានទឹក;
តើ មានអ្វី ឃាត់ខ្ញុំ មិនឲ្យទទួល ពិធីជ្រមុជទឹក?» លោក ភីលីព មានប្រសាសន៍ ទៅលោកមន្ត្រី
ថា៖ «បើ លោក ជឿយ៉ាងស្មោះ អស់ពីចិត្តនោះ, លោក អាចទទួល ពិធីជ្រមុជទឹកបាន។» លោកមន្ត្រី ឆ្លើយវិញ ថា៖
«ខ្ញុំ ជឿហើយ ថា, ព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដ ជាព្រះបុត្រា
របស់ ព្រះជាម្ចាស់។» លោក បញ្ជាឲ្យគេ បញ្ឈប់ រទេះសេះ។ លោកមន្ត្រី និងលោក ភីលីព ចុះទៅក្នុងទឹក
ទាំងពីរនាក់, ហើយ លោក ភីលីព ក៏ជ្រមុជទឹក ជូនមន្ត្រីនោះ។ កាលលោក ទាំងពីរ ឡើងពីទឹកមកវិញ,
ព្រះវិញ្ញាណ នៃព្រះអម្ចាស់ បានលើកលោក ភីលីព យកចេញបាត់ទៅ។ លោកមន្ត្រី លែងឃើញលោក ភីលីព
ទៀតហើយ។ លោកមន្ត្រី បន្តដំណើរ ទៅមុខ
ដោយចិត្ត ត្រេកអរ សប្បាយ។ រីឯ លោក ភីលីព, គេ បែរ ជាឃើញលោក នៅឯក្រុង
អាសូត ឯណោះ។ បន្ទាប់មក
លោក ធ្វើដំណើរ ពីក្រុងមួយ ទៅក្រុងមួយ, ទាំងផ្សព្វផ្សាយ
ដំណឹងល្អ រហូត ទៅដល់ក្រុង សេសារា។
No comments:
Post a Comment