​Paris Peace Agreements 1991

Sunday, July 2, 2017

ជន​ជាតិ​ដើម​ ភាគ​តិច​ នៅ​​រតនគិរី​ ទាមទារ ​ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​ ស្វែង​រក​ អ្នក​កាប់​ព្រៃ​ នៅ​តំបន់​ ដែន​ជម្រក​ សត្វ​ព្រៃ | Ethnic minority in Ratanakiri calls on authority to seek out those who logged timber in animal conservation areas

ដើម​ឈើ​ដែល​ត្រូវ​គេ​កាប់​រំលំ​នៅ​ក្នុង​ដែន​ជម្រក​សត្វ​ព្រៃ​លំផាត់ ខេត្ត​រតនគិរី។ រូបថត​ថ្ងៃ​ទី​២៧ ខែ​មិថុនា ឆ្នាំ​២០១៧។
ដើម​ឈើ​ដែល​ត្រូវ​គេ​កាប់​រំលំ​នៅ​ក្នុង​ដែន​ជម្រក​សត្វ​ព្រៃ​លំផាត់ ខេត្ត​រតនគិរី។ រូបថត​ថ្ងៃ​ទី​២៧ ខែ​មិថុនា ឆ្នាំ​២០១៧។

ជន​ជាតិ​ដើម​ ភាគ​តិច​ នៅ​​រតនគិរី​ ទាមទារ ​ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​ ស្វែង​រក​ អ្នក​កាប់​ព្រៃ​ នៅ​តំបន់​ ដែន​ជម្រក​ សត្វ​ព្រៃ

RFA / វិទ្យុ អាស៊ី សេរី | ១ កក្កដា ២០១៧

ពលរដ្ឋ​ ជន​ជាតិ​ដើម ​ភាគ​តិច ​ភូមិ​ សមុទ្រក្រោម ឃុំ​ សេដា ស្រុក​ លំផាត់ ខេត្ត​ រតនគិរី ​ទាមទារ​​ ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​ ឃុំ និង​ស្រុក​ ស្វែង​រក​ អ្នក​កាប់​ រាន​ព្រៃ​ ហ៊ុមព័ទ្ធ​ យក​ដី​ នៅ​ដែន​ ជម្រក​ សត្វ​ព្រៃ​ លំផាត់  មក​ទទួល ​ខុស​ត្រូវ ចៀសវាង​ ទម្លាក់​កំហុស​ ទៅ​លើ​ ពលរដ្ឋ​ ទូទៅ​ ក្នុង​សហគមន៍ ​ថា ជា​អ្នក​ បំផ្លាញ​ ព្រៃឈើ​ ខ្លួនឯង។


​តំណាង​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ភូមិ​សមុទ្រក្រោម អះអាង​ថា នឹង​ធ្វើ​លិខិត​សុំ​អន្តរាគមន៍​ពី​អាជ្ញាធរ​ខេត្ត និង​ក្រសួង​បរិស្ថាន ឲ្យ​ស៊ើប​អង្កេត​រក​ជន​កាប់​រាន​ព្រៃ​ដែន​ជម្រក​សត្វ​លំផាត់ ប្រសិន​អាជ្ញាធរ​មូលដ្ឋាន​មិន​អាច​រក​ឃើញ​ជន​ទាំង​នោះ​មក​ទទួល​ខុសត្រូវ​ចំពោះ​មុខ​ច្បាប់។

ការ​អះអាង​នេះ ធ្វើ​ឡើង​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៣០ ខែ​មិថុនា ក្រោយ​ពីរ​ថ្ងៃ​ដែល​ក្រុម​ការងារ​ថ្នាក់​ស្រុក​បាន​ជួប​ប្រជុំ​ជាមួយ​ពលរដ្ឋ​ភូមិ​សមុទ្រក្រោម ប្រមាណ ២០០​នាក់ ដើម្បី​សម្របសម្រួល​ឲ្យ​អ្នក​ភូមិ​បញ្ឈប់​កាប់​ព្រៃ ហើយ​បង្ហាញ​តួលេខ​ជាក់លាក់​ចំពោះ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​គ្មាន​ដី​ធ្វើ​ស្រែចម្ការ។

​តំណាង​ពលរដ្ឋ​លោក តូច ផល្លា បញ្ជាក់​ថា អ្នក​ភូមិ​មិន​អាច​ទទួល​យក​ការ​សម្របសម្រួល​របស់​ក្រុម​ការងារ​ថ្នាក់​ស្រុក​ដែល​មិន​បាន​ស៊ើបអង្កេត​រក​ជន​ប្រព្រឹត្ត​ល្មើស​នោះ​ទេ ខណៈ​អ្នក​ភូមិ​ចង់​រក​ឲ្យ​ឃើញ​អ្នក​ពាក់ព័ន្ធ​កាប់​រាន​ព្រៃ​មក​ទទួល​ខុស​ត្រូវ ពីព្រោះ​អ្នកភូមិ​សង្ស័យ​ទៅ​លើ​មន្ត្រី​មូលដ្ឋាន​ភូមិ​ឃុំ រួម​ជាមួយ​សមាជិក​សហគមន៍​ខ្លះ គឺ​ជា​អ្នក​ជាប់​ពាក់ព័ន្ធ​ហ៊ុមព័ទ្ធ​យក​ដី​ព្រៃ​រដ្ឋ​លក់។

លោក​ថា សមាជិក​សហគមន៍​ភាគ​ច្រើន​ចង់​រក្សា​ដី​ព្រៃ​តំបន់​នោះ​ដើម្បី​បង្កើត​ជា​ព្រៃ​សហគមន៍​អភិរក្ស និង​អាស្រ័យ​ផល​តាម​ប្រពៃណី​ជនជាតិ​ដើម​ភាគ​តិច៖ «គាត់​ថា ប្រជាជន​ហ្នឹង​ជា​អ្នក​ខុស ចំណែក​កង​ការពារ​គាត់​អត់​មាន​ខុស​ផង គាត់​អត់​ទៅ​ការពារ​ទេ។ យើង​អត់​ព្រម យើង​មើល​ទៅ​ថា ដំណោះស្រាយ​ហ្នឹង​អត់​បាន​ទេ យើង​សំណូមពរ​ទៅ​អភិបាល​ខេត្ត ទៅ​ក្រសួង​ផ្សេងៗ​ទៀត»

កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២៧ ខែ​មិថុនា សមាជិក​សហគមន៍ ១០​នាក់ មន្ត្រី​សិទ្ធិមនុស្ស​អាដហុក (ADHOC) ២​នាក់ និង​អ្នក​សារព័ត៌មាន​បាន​ចុះ​ទៅ​កន្លែង​ដែល​សហគមន៍​រក​ឃើញ​មាន​ការ​កាប់​រាន​ព្រៃ​ហ៊ុមព័ទ្ធ​យក​ដី។ តំបន់​ដែល​មាន​ការ​ហ៊ុមព័ទ្ធ​យក​ដី​ជា​តំបន់​ទ្រនាប់​នៃ​ដែន​ជម្រក​សត្វ​ព្រៃ​លំផាត់។ ព្រៃឈើ​តំបន់​​នោះ​ជាង ៩០​ភាគរយ គឺ​ជា​ដើម​ខ្លុង និង​ត្បែង​មិន​មាន​ដើម​ឈើ​ធំៗ​មាន​តម្លៃ​នោះ​ទេ។ ព្រៃ​នោះ​ឋិត​នៅ​ចម្ងាយ​ជាង​បី​គីឡូម៉ែត្រ​ពី​ភូមិ​សមុទ្រក្រោម ត្រូវ​គេ​យក​ថ្នាំ​ពណ៌​បាញ់​​នៅ​លើ​ដើម​ឈើ​ធ្វើ​ជា​ព្រំ ហើយ​ដើម​ឈើ​ចាប់​ពី​ព្រំ​នោះ​ត្រូវ​គេ​អារ​រំលំ​ទំហំ​ទទឹង​ប្រមាណ ១០​​ម៉ែត្រ និង​បណ្ដោយ​ជាង ៣​គីឡូម៉ែត្រ​រហូត​ទល់​នឹង​ជើង​ភ្នំ​អាត។ ក្នុង​តំបន់​ហ៊ុមព័ទ្ធ​នោះ​ដើម​ឈើ​​ប្រមាណ ៣០ ទៅ ៤០​ហិកតារ ត្រូវ​គេ​អារ​រំលំ​ថ្មីៗ​មិន​ទាន់​ដុត​រាន​នៅ​ឡើយ។

​ឆ្លើយ​តប​បញ្ហា​នេះ អភិបាល​ស្រុក​លំផាត់ លោក នូ ថេរ បញ្ជាក់​ថា អាជ្ញាធរ​មិន​បាន​បោះបង់​ការ​ស៊ើប​​អង្កេត​ករណី​នេះ​ទេ ក៏​ប៉ុន្តែ​អ្នក​ភូមិ​មិន​សហការ​ផ្ដល់​ព័ត៌មាន​ពី​អត្តសញ្ញាណ​អ្នក​ប្រព្រឹត្ត ទើប​អាជ្ញាធរ​​ជួប​ការ​លំបាក។ លោក​សំណូមពរ​ឲ្យ​អ្នក​ភូមិ​គួរ​តែ​ចូលរួម​ជាមួយ​អាជ្ញាធរ ប្រសិន​ពួកគេ​មាន​ឆន្ទៈ​រក​​ឲ្យ​ឃើញ​អ្នក​ប្រព្រឹត្ត​នោះ៖ «យើង​សួរ​អ្នក​ណា​កាប់? ប្រជាជន​អត់​ប្រាប់ ថា​អត់​ដឹង។ ឥឡូវ​យើង​រក​ដំណោះស្រាយ ដូច​នៅ​ស្រុក​​អ៊ីចឹង​ហាម​ចូល​កាន់​កាប់​អ្នក​ណា​ចូល​កាន់​កាប់​ដឹង​ថា ជា​របស់​អ្នក​ហ្នឹង»

អាស៊ីសេរី មិន​អាច​សុំ​ការ​បញ្ជាក់​ពី​ប្រធាន​មន្ទីរ​បរិស្ថាន លោក ផុន ខេមរិន្ទ បាន​ទេ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៣០ ​ខែ​មិថុនា ដោយសារ​លោក​ឆ្លើយ​តប​ថា​រវល់​ភារកិច្ច។

ទោះបីជា​យ៉ាង​នេះ​ក៏ដោយ អ្នក​សម្របសម្រួល​អង្គការ​អាដហុក ខេត្ត​រតនគិរី លោក ឌិន ខុន្នី គាំទ្រ​ការ​ទាមទារ​របស់​អ្នក​ភូមិ និង​សំណូមពរ​ឲ្យ​ក្រសួង​បរិស្ថាន ស៊ើប​អង្កេត​ករណី​នេះ​ដើម្បី​ទប់​ស្កាត់​កុំ​ឲ្យ​បាត់បង់​ព្រៃ​ជម្រក​សត្វ​ត​ទៅ​ទៀត។ លោក​ថា សកម្មភាព​ហ៊ុមព័ទ្ធ​យក​ដី​ព្រៃ​នេះ អ្នក​ភូមិ​ធម្មតា​មិន​អាច​ធ្វើ​បាន​ឡើយ៖ «ទិដ្ឋភាព​ដែល​ខ្ញុំ​មើល​ឃើញ​បទល្មើស​នេះ​មនុស្ស​ធម្មតា​មិន​អាច​ប្រព្រឹត្ត​បទល្មើស​គគ្រឹកគគ្រេង​បែប​នេះ​បាន​ទេ ប្រាកដ​ជា​មាន​អ្នក​សម្រួល អ្នក​អនុញ្ញាត និង​អ្នក​ចូល​រួម»

សហគមន៍​ឃុំ​សេដា បាន​ស្នើ​ដី ៤​ពាន់​ហិកតារ នៅ​តំបន់​ទ្រនាប់​ដែន​ជម្រក​សត្វ​សម្រាប់​គ្រប់គ្រង​ជា​ព្រៃ​ការពារ​សហគមន៍។ ករណី​នេះ​អាជ្ញាធរ និង​មន្ត្រី​ជំនាញ​ពាក់ព័ន្ធ​បាន​សម្រេច​កាត់​ចេញ​ដី​ជាង ១.២០០​​ហិកតារ សម្រាប់​គម្រោង​បង្កើត​ជា​ព្រៃ​ការពារ​របស់​សហគមន៍​នេះ​ហើយ៕


No comments:

Post a Comment